جدی جدی سه سال شد! از فروردین ۸۵ تا الان فروردین ۸۸.نوشتن در این وبلاگ تا کی ادامه پیدا  میکنه خدا میدوند!
از همه ی شما به خاطر همراهی و خواندن نوشته ها و نظر دادن به من دل گرمی دادید متشکرم. از خداوند سپاسگذارم که توفق نوشتن داد.
                           *                  *                 *

دل من وقتی میگیرد که او را فرامش کنم و من وقتی میتوانم به خودم برگردم که دلم گرفته باشد.

دل من وقتی می گیرد که خودم را فرامش کنم و من وقتی خودم را فراموش میکنم که دلم را فرامش کرده باشم

دل من وقتی میگیرد  که تنها بماند و وقتی تنها می مام که دل گیر شوم.

                           *                  *                 *

کسی را میخواهم که رویاهایم را با او به حقیقت برسانم.بتوانم آرزویش باشم و آرزویش را برآورده سازم
کسی را میخواهم که با دیدنش به عمق احاس بروم و با بودنم مهرش را تصاحب کنم
کسی را میخواهم که نبودنش با بودنش برایم برابر باشد و  بودنم نبودنم را برایش پنهان کند
کسی را می خواهم که زیبایی هایش تمام زشتی هایم را بپوشاند  کسی که زشتی هایم را به خاطر زیبایی هایش نبیند

                           *                  *                 *

عشق فراموش گه است ای یار
تیمار دل پر درد است ز اندوه خیال

بیا تا رها شوم من زدرد فراغ
بیابم زکیش تو حال اشتیاق

موفق باشید گل چینی از یادداشت هایم بود امیدوارم مورد پسندتون قرار بگیرد

بسم الله الرحمن الرحیم

وقتی با شخصیتی انس می گیریم دوست نداریم پایان داستانش را ببینیم.ادامه ی داستان برای مان لذت بخش میشود.اخراجی ها ی 2 ادامه داستان همان افراد است.این فیلم که با استقبال زیاد قرار گرفته و احتمالا باز پرفروش ترین فیلم شود .این فیلم توانست باز سینما ها را پر از تماشاگر  کند خیلی ها را به بهانه ی دیدن فیلم سرار خنده دار حرف هایی را  میشنوند که نمیشود به صورت مستقیم در مورد جنگ  گفت.
اخراجی ها سبک جالبی است به زبان طنز و شوخی های امروزی حرف های گذشته و جنگ را می زند.کنار هم چیدن شخصیت ها با افکار مختلف زیبایی خاصی به فیلم داده است.ممیز های افراد ،فطرت نیک و بد افراد را که ممکن است افراد را به اشتباه بی اندازد را جدا میکند.
در این فیلم شوخی هایی شده که همه را روده بر میکند ولی صحنه هایی هم دارد که میتواند بدون اینکه متوجه بشویم ما راوادار به گریه کند.
فیلم اخراجی های 2 را میتوان به مراتب قوی تر از اخراجی های 1 معرفی کرد.در این فیلم اشاره به موسقی که هم جنبه ی منفی دارد هم مثبت اشاره می شود و به تبلیغات منفی دشمن علیه ایران تمرکز دارد.

بسمه ی تعالی

 نمی دانم چه کار کنم میخواهم

 زنده بمانم .شهرت باعث

 جاودانگی  میشود.کم هستند

کسانی که نامشان در تاریخ

و در ذهن ها ثبت شده باشد.
شاید خیلی ها شهرت را

 دوست نداشته باشند  چون

 تصور میکنند که باعث سلب

 زندگی عادی آن ها میشود

 و شهرت را در امضا دادن

 خلاصه میکنند.یا شهرت را

مختص ستارگان سینما و خواننده
 میدانند.
شهرت ماندگاری در دل است

 معمولا شهرت نیاز به وسیله

دارد تا همیشه در دسترس قرار

 بگیرد مثلا خواننده یا آهنگ ساز

 با ضبط اثر خود یا نوشتن کتاب

 برای یک نویسنده .یا حتی برای

 صاحبان قدرت نیاز به مقبره ی

 تاریخی .
با این تعریف تکلیف کلی آدم که

 خیلی ساکت و آرام زندگی میکنند

 و بعد همان طور ناشناخته

 می میرند یا حتی مفقود الاثر

  میشوند چیست؟
خودما چقدر در ثبت شهرت

 خودمان موثر هستیم ؟کسانی بودند

 که بدون اینکه بخواهند اسمشان

 و یادشان در دل ها ثبت شد مثل

پیامبران.

ثبت شهرت در تاریخ فقط

به دست خدا صورت میگیرد.
به هر حال هر کس عطفی در تاریخ

 ایجاد کرده باعث ماندگاری اسم خود

 شده است.مثلا کاشف برق یا کاشف

 قاره ها راستی کاشف قاره ی آسیا

 که بود؟ حضرت آدم و حوا؟
شهرت بعد از مرگ راحت تر است

 ولی متاسفانه اگر ابهام یا شکی به

 فرد شد دیگر نمیتواند از خودش دفاع کند.

بسم الله الرحمن الرحیم

 باید حساب پس داد همینه
 که هست دلت بخواد یا نخواد
.همه چیز در این دنیا به هم
مربوط میشوند.همه چیز بر
هم اثر میگذارند و اثر میگیرند
.انرژی ها منعکس میشه.
موج ها یی که احتمالا تا ابد
میمانند.آدم میمیره و ژن هاش
و خصوصیات ش برای نسل های
بعد اثر میگذارد.
اگه آدم خیلی خودش را درگیر
این مسئله بکنه مغزش صوت
میشکه یا دچار نوعی وسواس
شدید عملکردی میشه.این که
من هر لحظه دارم به روی نسل
بعدی خودم که خیلی ها شون
را هم نمیبینم اثر میگذارم .یا
اصلا به نسل های قبلی
خودش ایردا و بهانه بگیرد.
اگه دنیا همش همینه پس خیلی
به هم ریخته است.هر کس با
فکرش حالا حتی اگر به مرحله ی
عمل هم نرسه میتوانه تغییرات
ایجاد بکنه چه برسه به خود عمل!
چه برسه به یک دعوا (چه لفظی
چه فیزیکی) چه برسه به دل
شکستن  تا کشتار دسته جمعه؟
اما یک خدایی هست که همه
چیز را دارد کنترل میکنه حواسش
به همه چیز هست.چیزی به اسم
حافظه و چیزی به اسم فراموش
آفریده.هم عشق و محبت هم
نفرت و کینه توزی.
به نظر من انسان شر را زودتر
فراموش میکنه یا حداقل آن
ظلمی که بهش شده را اون طوری
که در اون اثر گذاشته فراموش میکنه
  و خیر را درون ناخود آگاه ش نگه
میدارد و بعد آرام در میان این همه
هیاهو ها زندگی میکنه.

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام تموم شد.دوباره تمام شد.مثل هر سال.نمیدونم شادی بشه فت شروع شد .مثل هر سال.چه فرقی میکنه؟مهم اینه که یک بهار دیگه اومد و ما هم کنارش بودیم.شاید؟

لحظه ی تحویل سال خیلی ها براشون این لحظه حیاتی است.نفس ها تو سینه حبس مثل اینکه قراره تازه متولد بشن.بعضی ها هم عین خیلشون نیست.یک لحظه است مثل همه ی لحظه های دیگر.نمیدونم یعنی بهار درست در لحظه ی تحویل میاد؟مگه قبلش همه جا م کم سبز نشده؟

***

نمیدونم اسمش را چی بگذارم مثبت نگاه کنم میشه: روویش میشه زندگی میشه زیبایی کوچک ولی منفی نگاه کنم میگم:زندگی وکوتاه.اجازه ندادن برای رشد کافی.امیدی پوچ .فقط سبز بشی و آ[ر سر اونقدر ریشه ها ش تو هم می لوله که زرد میشه بوی گندی ازش میاد و میندازنش توی آب یا میاوفته کنار کنار جاده.هر سال چقدر گندم سبز میشن ولی تنها نتیجه ای که دارن چند روز سبزی برای ماهی های زندانی شده توی تنگ شیشه ایست.

***

آره دیگه بعد از سه سال... سه سال هم که نشد کمتر .عنوان وبلاگ را عوض میکنم.شب روشن اهداف خاصی نداشت که بهش برسه.ولی لمس نسیم یک عنوان پر از حس هست که انشا الله قراره بشه دفترچه یادداشت.قول نمیدم زود به روزش کنم .ببینم انشا الله چی میشه.

سال نو تون هم مبارک.انشا الله خاطرات خوبی تی زهنتون از این سال برای خودتون حک کنید.